ATZO IKASLE BATEK BONBOIAK EKARRI ZITUEN KLASERA

Atzo ikasle batek bonboiak ekarri zituen klasera. Zergatik? Bada, badauzkagu nanoipuin lehiaketako emaitzak eta hiru irabazleetako bat da! Ez dira emaitza publikoak, baina badakizkigu. Ikasle hori hain pozik dago non atzo bonboiak ekarri zituen klasera.

GAUR LEHENBIZIKO NANOIPUIN MULTZOA BIDALI DUGU

GAUR LEHENBIZIKO NANOIPUIN MULTZOA BIDALI DUGU.

NANOIPUIN LEHIAKETARAKO IDAZTEN

Geldi-geldi, baina gelditu gabe,

egun hauetan nanoipuin lehiaketarako ipuinak idazten ari gara euskaltegian.

TXANGO TXIKIA GAUR ETXARRI ARANATZEN

Etxarri Aranatzeko taldekoak ipuinak lantzen ari dira (ipuinak irakurri, lehenaldiko aditzak ongi erabiltzen ikasi, nork ongi erabiltzen ikasi, denborazko esaldiak hobeki erabiltzen ikasi, herriko historia hobeki ezagutu (ipuin historikoak egin nahi baitituzte) eta azkenik ipuin ederrak idatzi.

Hori dela eta, gaur herriko alde zaharrean ibiliko dira herriko etxeen, establezimenduen eta karriken historia komentatzeko.

 

MARTXAN DA NANOIPUIN LEHIAKETA 2017

2016KO NANOIPUIN SARIDUNAK

1. maila (A1 eta A2)

 

Lehenengo hasiera

Eneko Pagola Azkarate

Anotz

 Duela urte asko, azken izotz aroa baino lehen, Sakana erdi aldean herri txiki bat zegoen, Etxarri-Aranatz. Bere herritarrak, Sakanako indartsu, harro eta burugogorrenak ziren eta haietatik handiena Patxi zen.
Patxi aspertuta zegoen, herri kiroletan jolasten zutenean beti irabazten zuelako. Orduan, egun batean Patxi mendira joan zen, kobazulo baten bila.
Barruan agure jakintsu bat bizi zen eta Patxi aholku eskatzera joan zen.
-Entzun Patxi, zure herria garrantzitsuena dek, baina Zuk gehiago behar duk. Iparraldera joan eta Itsasoa ezagutu behar duk.- Agureak Patxiri esan zion.
-Benetan? Zer dek hori? – Patxi galdetu zion itxaropentsu.
-Bei! Gure Arbasoek esaten zuten “Lurra bukatzean Itsasoa jaiotzen dek, dena ura dek Zeruarekin elkartu arte”. Ezagutzen duzun ibai handiena baino ur gehiago dauka.
Patxi Etxarri-Aranatzera itzuli zen, zakutoa hartu eta Itsasoaren bila joan zen. Patxik Itsasoa ikusi zuenenan, bere makila lurrean sartu zuen tinko, eta
momento horretan... Bilbo jaio zen!!
Epaaa!!

Gure altxorra

Alberto Urkixo Artola

Altsasu

 Orain dela bi mila urte, erromatar garaian; enperadoreak gure lurraldera zenturioi bat bidali zuen. Bere izena Romulo zen.
Enperadoreak esan zion Romulori:
- Baskoniaren altxorra ekartzen badidazu, erdia zuretzat izango da.
Bi hilabete ondoren, Romulo Sakanako herrialdetik zebilen.
Zamartzera iritsitakoan, agure bat ikusi zuen. Romulok agureari
galdetu zion:
- Nolakoa da zuen altxorra?
- Zoragarria da, baina ez da hain handia. Edozein modutan, gure hizkuntza ikasiko bazenu, handiagoa izango litzateke.
Romulok euskara ikasi zuen, hortaz,gure altxorra aurkitu zuen.
Romara iritsitakoan, enperadorearekin elkartu zen.
- Ekarri duzu altxorra?- galdetu zion enperadoreak.
- Bai ekarri dut, baina ezin dizut eman erdia, ez da posible banatzea, alegia. Nahi baduzu altxor osoa, euskara ikasi beharko duzu.
Eta horrela erromatarrek gure altxorra aurkitu zuten.

 2. maila (B1)

Uso mezularia

Pili Rellán Bautista

Altsasu

 Neguko egun hotz batean, bi lagun paseatzen ari ziren eta bat-batean uso bat zuhaitzetik jaitsi zen, beraien aurrean jarri eta esan zien:
-Uso mezularia naiz, aberatsak izan nahi baduzue,
Beriaineko Baselizara igo behar zarete, hor urrezko
lapiko bat aurkituko duzue eta barruan aberastasunaren sekretua. Baina kontuz, Beriainen
ezin duzue lapikoa ireki edo aberastasuna joango da,
eta betirako zorigaiztoak izango zarete. Lapikoa
Altsasuko SanPedroko Baselizan ireki ahalko duzue.
Eta usoa hegan egiten joan zen.
Lagunak aberastasunaren lapikoaren bila abiatu ziren.
Gero eta elur gehiago zegoen... Azkenik, Beriain
tontorrera iritsi eta lapikoa ikusi zuten. Poliki poliki
lapikoren bila joan ziren eta hartu zuten...baina Tomas oso kuxkuxeroa zen, lapikoa ireki zuen eta....braust!! barrutik usoa atera zen!!
-Kar, Kar!! Esan nizuen lapikoa ez irekitzeko!! Orain
inoiz ez zarete aberatsak izango!
Lagunek elkarri begiratu zioten eta.....zapla!!!
..............
-Beharbada inoiz ez gara aberatsak izango, baina gaur urrezko lapiko batean, usoa afalduko dugu.

3. maila (B2-C1)

Gure amonaren etxea

Joakina Zubiria Galartza

Altsasu

 Txikia nintzenean askotan joaten nintzen Urdiainera amonaren etxera.
Momentu horietatik oso gogorapen onak ditut. Hamabi anai-arreba ziren eta haien artean nire ama bigarrena zen. Amonaren aita eta ama ere bizi ziren etxe hartan. Nik ezagutu nituen.
Etxea Kaluxa kalean zegoen eta gaur ere hor dago. Oso leku polita zen.
Herri barruan eta etxearen aurrean oso ongi apaindutako baratza bazuten ere.
Hainbeste lagun artean oso giro alaia izaten zen etxean.
Aitonak Cementos El Cangrejo-n egiten zuen lana. Langile guztiak bezala egunero hamabi ordu bete behar zituen eta amonak bitartean soroetan, baratzean eta etxean.
Nire amari ere tokatu zitzaion bere puska. Berari haurrak zaintzen eta arropa garbitzen joan zitzaion haurtzaroa eta nerabezaroa.
Etxetik gertu zegoen Iturrizarrera joaten zen arropa garbitzera.
Iturrizarra oso leku polita eta ona zen, baina neguan hotza handia egiten zuen.
Hainbeste ordu arropa garbitzen pasatzeagatik betiko geratu zitzaion mokor mina.
Beste aldetik, nire amona Joakina oso sukaldari ona zen eta beheko su hartan, besterik ez zegoen-eta, zer arrautza frijituak egiten zizkigun. Bere xarma zuen su horrek, edozein janariri zapore berezia ematen zion.
Osaba-izebak eta ama bakoitza bere aldera joan zen, baina halere,edozein aitzakiarekin bueltatzen ziren amonaren etxera.

 Izorratuta geratu nintzen

Jose Mari Rodríguez Mazkiaran

Altsasu

 Altsasuko festetan geunden; oraindik ez dakit nola, baina ligatzen ari nintzen. Ni ligatzen!!!!
Paula Madrilgoa zen; nire adinekoa, nire altuerakoa, ilehoria, begi urdinak eta gorputz ederra zuen.
Aralar tabernako toki pribatura sartu ginen. Han estu besarkatu ninduen eta emeki musu eman zidan. Musuka hasi ginen, zoragarria izan zen ezpain haragitsu eta sentsual haiek musu ematea .Elkarri musu ematen genion bitartean, bere gorputz osoa laztandu nuen eta une hartan nire fluido kimiko
guztiak aztoratuta... Txoria tente, pozik, ez zen habian kabitzen.
Begira geratu zitzaidan. Autoa kanpoan dut, joango al gara Urdiaingo igerilekuko aldera?
Mikrosegundu batean erantzun nion: bai.
Jaiki ginen eta bat-batean Lagun Onak peñaren kide batzuk hiru zaku irinekin sartu zineten eta eskukadaka bota zenituzten. Horrek asma-krisia eragin zion. Kalera atera nuen.
Bertan aita zegoen. Lehenengo etxera eta hurrengo egunean Madrilera eraman zuen. Ez dut inoiz gehiago ikusi.
Taberna garbitzea bost egun kostatu zitzaizuen. Nik oraindik, hainbeste denbora pasatu ondoren, madarikatzen zaituztet.

HONA HEMEN GURE IDAZLE SARIDUNAK

2016an Sakanako Mankomunitateak  euskaltegiko ikasleendako eta mintzakideendako antolatutako Nanoipuin Lehiaketako saridunak hauek dira.

KATEGORIA	SARIDUNAK	SARIA
1. maila (A1 eta A2)	Lehenengo hasiera Eneko Pagola Azkarate Anotz Gure altxorra Alberto Urkixo Artola Altsasu	Liburu sorta bana
2. maila (B1)	Uso mezularia Pili Rellán Bautista Altsasu	Liburu sorta bat
3. maila (C1)	Gure amonaren etxea Joakina Zubiria Galartza Altsasu Izorratuta geratu nintzen Jose Mari Rodríguez Mazkiaran Altsasu	Liburu sorta bana

Atzo jaso zituzten sariak!

Ezkerretik eskuinera: Pili, Joakina, Alberto, Eneko eta Jose Mari

NANOIPUIN LEHIAKETAKO SARI-BANAKETA HELDU DEN ASTELEHENEAN

Heldu den astelehenean, ekainak 6, arratsaldeko 18:00etan 2016ko Nanoipuin Lehiaketako sari-banaketa egingo da, Altsasuko Iortia kultur etxean.

Maria Markotegi literatura lehiaketako sari-banaketa ere eginen da ekitaldi berean.

 

NANOIPUIN LEHIAKETAN PARTE HARTZEAGATIK SARIA

Hasi gara Sakanako Mankomunitateak antolatu duen nanoipuin lehiaketara ipuinak bidaltzen.

Eta parte hartzaile bakoitza saria jasotzen ari da!

Pozik!!!!!

NANOIPUINETARAKO INSPIRATZEKO ERABILIKO DUGU!

SARRI HASIKO GARA NANOIPUINAK IDAZTEN

EUSKALTEGIETAKO IKASLEEI ZEIN MINTZAKIDEEI ZUZENDUTAKO NANOIPUIN LEHIAKETA 2016

Oinarriak

Lehena

Lehiaketa honetan euskalduntzen ari den Sakanako edozein pertsonak har dezake parte, baita eremu bereko Mintzakide programako parte-hartzaileek ere.

Bigarrena

3 maila ditu lehiaketak:

 1. mailan A1 eta A2 mailetako ikasleek har dezakete parte.

 2. mailan, berriz, B1 mailako ikasleek.

 3. maila B2 eta C1 mailetako ikasleendako da.

Mintzakide programako parte-hartzaileek duten ezagutzaren pareko mailan parte hartuko dute. Horretarako propio azaldu beharko dute.

Hirugarrena

Lanak banaka egingo dira, eta egile bakoitzak nahi beste testu aurkez ditzake. Nanoipuin bakoitzak 150 hitz izango ditu, gehienez.

Laugarrena

Lehiaketak aurrera egiteko gutxienez 10 lan aurkeztu beharko dira; bestela, bertan behera geldituko da.

Bosgarrena

Lanak euskara hutsean idatziko dira eta argitaratu gabeak, jatorrizkoak eta beste edozein lehiaketetan saririk jaso gabeak izanen dira.

Seigarrena

Indarkeria, sexismoa, arrazakeria edo bestelako eskubide urraketak sustatzen dituzten lanak ez dira onartuko.

Zazpigarrena

Sakanari buruzko erreferentziaren bat sartzea ezinbestekoa da (tokiak, gertakari historikoak…).

Zortzigarrena

Nanoipuin bakoitzaren bi kopia aurkeztuko dira lehiaketara. Lana gutun-azal itxi baten barruan sarturik aurkeztuko da izengoiti batez sinatua. Gutun-azalaren barruan beste gutun-azal itxi bat sartuko da. Bertan egileak bere datuak eman beharko ditu: izen-abizenak, telefonoa, helbidea, e-posta eta ikasketa-maila. Lanak Internet bidez bidal daitezke ere euskara1@sakana-mank.com helbidera. Posta elektronikoz bidaliz gero, pdf formatuan egon behar dute eta datu guztiak beste dokumentu batean bidaliko dira.

Bederatzigarrena

Sakanako Mankomunitateak izendatuko du epaimahaia. Epaimahaiaren epaia apelaezina izanen da.

Hamargarrena

Lanak martxoaren 18ra arte aurkez daitezke Itsasi euskaltegian edota Sakanako Mankomunitatean.

Hamaikagarrena

Sariak eman gabe gera daitezke, baldin eta obrek ez badute behar bezalako merezimendurik. Era berean, sariak ex aequo moduan banatu ahalko dira lan batzuen artean.

Hamabigarrena

Aurkeztutako lanak Sakanako Mankomunitatearen esku geldituko dira. Mankomunitateak lanak argitaratzeko aukera gordeko du.

Hamahirugarrena

Maila bakoitzeko saridunek liburu sorta bat jasoko dute.

Hamalaugarrena

Lehiaketan parte hartzeak oinarriak onartzea dakar berarekin.

HONA HEMEN 2015EKO NANOIPUIN IRABAZLEAK

1. mailan

HARITZ MAGIKUE

Neguko egun betien San Adrian mendire fan nintzen ta auriye hasi zan. Ikus
nen haritz haundi bet. Zuluat zakan. Korrika fan nintzen ta zuluen sartu
nintzen. Bat-batien ahotsat entzun nen barnetik esaten:
−Sartu, sartu!
Zulo barnen bulketu nen ta zabaldu zan kobazuluat non eskailerak zeen
antortxekin. Kobazulue oso haundiye zan. Barna sartzekuen ikus nen zola
erreka handi bet ta putzu haundi bet.
Bat-batien ikus nen ni bezalako gaztiat ta esan zuten:
−Iepa, mutil!
Honek gonbidatu zuten zizek ta intxorrak jatia bertan bizi zien beste jende
geyokin.
Lurrazpiko herriye zan ta milaka urte yamaten zebien han bizitzen, Sakana
lurrazpiyen. Kontatu zubieten lurgeñeko jendie ezautzen zebiela. Berayek
nehiz ta haritz barnien pertsonak nabai, handik atatzerakuen animaliyek
bihurtzen zien. Halare haritz barnien, lurrazpiyen, gizakiyek bihurtzen ziela
ta heriotzpekuek.
Pozik ta zoriontsu bizi zien ta izkutuben yamaten ttut barnen.
“Batzuten haritz barnen sartzen neiz ta berayek dien moduben ibiltzen neiz,
haritz horrek magia dakalako.”

Aszen Mendiola Etxarri

USOA ETA LORE MAGIKOA


Bazen behin, Sakanako herri batean bizi zen neska bat.
Bihurria baina oso ona zen. Soineko luze eta morea janzten
zuen. Ile horia, begi berdeak, ezpain gorriak zituen. Argala zen
eta esku leunak zituen. Esku batean pultsera urdin eta
disdiratsua eramaten zuen. Bere izena Usoa zen.
Arratsaldero Usoa Trinitatera igotzen zen lore magiko
bat bilatzera bere ama sendatzeko. Gaixo zegoen. Baina
aurkitzea zaila zen. Horregatik Usoa triste zegoen.
Arratsalde batean, mendian, beste neska batekin topatu zen.
Bere buruan lore-koroa bat eraman zuen. ¡¡¡Lore-koroak lore
magikoak zituen!!! Usoak beste neskari bere historia kontatu
zion eta neskak koroa oparitu zion. Usoak irribarre egin zuen.
Bere ama sendatu zuen. Harrezkero, urtean behin, biak,
lore-koroa bat egiten dute eta Trinitatera igotzen dira ospatzera.

Ana Mallenco Vilches

2. mailan

FAENA EDERRA

Josebaren semea estu eta larri “Txoko-zar” tabernara sartu zen. Hantxe albaitaria
edaten eta kartatan zegoen, beti bezala.
– Mikel jauna! Suizako behi berria oso larri dago. Gure baserrira joan zaitezke?
– Oraintxe bertan joango naiz.
Baserrian, albaitariak behia ikusi zuen eta Josebari esan zion:
– Ez kezkatu Joseba, ez da ezer, injekzio bat jarriko diot eta ordu bat barru
sendatuko da.
Injekzioa jarri zion eta joan zen.
Ordua pasatu ondoren, Joseba “Txoko-zar” tabernara sartu zen eta albaitariaren mahai
gainean bi belarri eta buztana utzi zituen.
– Hor duzu zure trofeoa. Behia injekzioarekin hil egin duzu eta.

Jose Mari Rodriguez Mazkiaran

3. mailan

SAN PEDROKO BASELIZA

Historiaurrean, Altsasun momotxorroak bizi ziren eta Urdiain Jentilez beteta zegoen. Beraien artean beti liskarrekin zebiltzan baina buruhauste handiena San Pedroko baselizagatik zen. Bi taldeak baselizaren jabi izan nahi zuten, baina hain txikia zenez, ezin zuten banatu.

Egun batean, eguzkiak gogor jotzen zuenean (hori dio kondairak), Jentilak lo egin zeudenean, momotxorroek eraso egin zieten eta denak akabatu zituzten.

Garaipena ospatzeko beraien odolarekin alkandorak zikindu zituztez eta herrira joan ziren, baselizako giltzarekin.

Horrexegatik, gaur egun, momotxorroek beraien maindireak zikintzen dituzte, borroka hura gogoratzeko eta Sakanako jendeari adierazteko, San Pedroko baseliza altsasuarrena dela.

Cristina Troyano Maldonado

NANOIPUIN LEHIAKETAKO SARI-BANAKETA EGIN ZEN ATZO

 

Euskaltegiko ikasleei eta mintzakideei zuzendutako nanoipuin lehiaketa.

2015 urtea

* 1. maila ( B1 maila arteko ikasleak) 

Bi irabazle: Haritz magikoa Aszen Mendiola Etxarri

Etxarri Aranatz

eta

Usoa eta lore magikoa Ana Mallenco Vilches

Irurtzun

*2. maila (B2 maila arteko ikasleak)

Faena ederra Jose Mari Rodrigez Mazkiaran

Altsasu

*3. maila (C1 maila arteko ikasleak)

San Pedroko baseliza Cristina Troyano Maldonado

 Altsasu

 Sariak liburu loteak eta loreak dira.

 

NANOIPUIN LEHIAKETAKO SARI BANAKETA GAUR

NANOIPUIN LEHIAKETAN PARTE HARTZEAGATIK OPARIA

Bihar despedituko da 2015eko nanoipuin  lehiaketan parte hartzeko epea.

Lehiaketa Sakanako Mankomunitateak antolatu du.

Parte hartzeagatik oparia jaso dute ikasleek.

PIXKANAKA BADATOR NANOIPUIN LEHIAKETA

Pixkanaka badator nanoipuin lehiaketa eta ideiak pentsatzen hasiak gara batzuk eta besteak.

Etxarri Aranazko taldean historiara jo dugu eta Sakanako historia pixka bat ikasiko/ikusiko dugu eta bereziki Etxarri Aranazko historia ikasiko/ikusiko dugu. Ea hortik ideiaren bat ateratzen dugun!

NANOIPUIN LEHIAKETARAKO DEIALDIA

NANOIPUIN LEHIAKETAKO SARI-BANAKETAKO ARGAZKI BATZUK

GAUR DA 2014KO NANOIPUIN LEHIAKETAKO SARI BANAKETA

Gaur, arratsaldeko 19:00etan, sari banaketa eginen da Olaztiko kultur etxean.

Lehiaketaren hamargarren edizioa izan da aurtengoa.

3 maila ditu lehiaketak: 1. mailan B1 maila arteko ikasleek har dezakete parte. 2. mailan, berriz, B2 maila arteko ikasleek. 3. mailan C1 maila arteko ikasleendako da. Mintzakide programako parte-hartzaileek duten ezagutzaren pareko mailan har dezakete parte.

Parte-hartzaileak: AEK-ko Itsasi euskaltegiko ikasleek zein mintzakideek 74 lan aurkeztu dituzte lehiaketara: 1. mailan 44; 2. mailan 24 eta 3. mailan 6.

Epaimahaikideak:

Monika Etxeberria eta Maria Luisa Zelaia

KATEGORIA	SARIDUNAK	SARIA
1. maila (B1 maila arteko ikasleak)	Irririk ez zuen herria Cecilia Lobato Foulques Olazti	Lote bat liburu
2. maila (B2 maila arteko ikasleak)	Lizarragako aitona Jesus Goena Andueza Etxarri Aranatz	Lote bat liburu
3. maila (C1 maila arteko ikasleak)	Altsasuko zubia Maite Fuentes González Altsasu	Lote bat liburu

HAUEK DIRA NANOIPUIN IRABAZLEAK!

 IRRIRIK EZ ZUEN HERRIA

Aspaldian, Nafarroako herri bateko, jendeak, irribarrea geldu zen.

Tradizioa zen, Burunda Ibaia pasatzen zutenean dirua botatzea. Zori ona edukitzeko.

Negu oso hotz batean, zuhaitz asko moztu ziren. Honengatik, Alkateak lote bato eman zion auzokide bakoitzari. Errementaria ez zengoen alai; egurra erosi zuen eta diru guztia xahutu zuen. Orduan zubira joan zen eta txanpon guztiak jaso zituen.

Hurrengo egunean, zubia apurtu zen. Ezin zen pasatu.

Alkatea harrituta gelditu zen jendea triste zegoelako. Zubia ikustera joan zen. Ez zegoen dirurik!.

Errementaria txanponekin ikusi zuen. Ibaia dirua bota zuen berriro eta jendeak irribarrea berreskuratu zen.

Keokille

LIZARRAGAKO AITONA

Orain dela urte asko, Lizarragako etxe pobre batean, aitona oso gaixo zegoen, azken arnasa hartzen. Egoera hura ikusita, bere familia hasi zen lehen egiten zen bezala, lurra eman ondoren, afari on bat prestatzen eta horretarako hil zituzten etxeko animalia guztiak.

Gau horretan, aspaldiko partez, aitonari salda on bat eman zioten.

Hurrengo egunean, etxekoek kristoren sorpresa hartu zuten aitona hobetu zela ikusita.

Aitonak esan zien:

- Gaueko salda egunero hartuko banu, ez nintzateke hilko.

Eta etxekoek erantzun zioten:

- Gastua eginda dago eta hil beharko zara! 

 

 Mark

ALTSASUKO ZUBIA

Altsasuarrek, XX.mende hasieran, gure Altzania ibaiaren gainean dagoen zubia eraikitzeko injiniru bat ekarri zuten.

Garai hartan, behi-gurdiak eta herriko jendea ibaiaren beste aldera pasatzeko, hau da, Dermau soroetara edo Urbasara joateko, zubi xumearen bitartez ibaia zeharkatzen zuten.

Baina, ibaiak gainezka egiten zuenez euri-sasoian eta neguan, zubi itzel eta altua eraikitzea erabaki zuten.

Herrikoak horelako nobedadearekin aztoratuta zeuden.

Horrela, lanak bukatu ondoren inaugurazio eguna iritsi zen.

Hala ere, ordaindu baino lehen, zubiaren iraupena probatu nahi zuten.

Horretarako, zubia behi-gurdiaz betetzea pentsatu zuten.

Herri guztia ikustera joan zen, injiniru izan ezik.

Dirudienez, Frantziara eta kobratu gabe joan zen. Beldurra ote?

Dena den, gaur egun "zubi ospetsua" hor jarraitzen du, tente.

Urdalur